Groentips & Groeninfo

Cadeau

Ze doen het fantastisch mijn nieuwe Delphiniums. Alle, in de vorige column beschreven, maatregelen werpen hun vruchten af. Als een dikke blauwe wolk wiegen ze in de wind. Vorig weekend, op weg naar Kasteel Amerongen voor een familie-uitje, reden we via de toeristische route en overal zag ik in deze zanderige tuinen de meest prachtige riddersporen. Het begint bijna op een obsessie te lijken! Nu maar hopen dat ze ook mijn, met extra zand aangevulde, tuingrond lekker genoeg vinden om de winter te overleven.
Een paar meter verderop in dezelfde border staat sinds kort een bijzondere dwerglinde, Tilia platyphyllos ‘Barocco’. Deze nieuwe aanwinst kreeg ik als cadeau voor mijn 65ste verjaardag van het bestuur van onze afdeling. Enthousiast ging ik op zoek naar een plek in de tuin waar het boompje  goed tot zijn recht zou komen. Naast het feit dat hij er mooi uitziet met zijn tere licht groene bladeren, ruikt hij ook nog eens heerlijk als hij bloeit en heeft, mede daardoor, een magische aantrekkingskracht op hommels. Na 2 dagen wikken en wegen had ik de juiste plek bedacht. Op die plaats stond een enorme, stokoude en niet meer zo fraaie Weigelia, dus die zou prima kunnen wijken voor mij nieuwe protegé, zonder dat ik er veel hartzeer van had.
De Weigelia dacht er helaas anders over. Zelden hebben we zoveel moeite moeten doen om een struik te verwijderen. Zelden ook zat mijn inschattingsvermogen er zo naast. Toen na 2 warme dagen van zagen, hakken, graven en mopperen de hele stuik verwijderd was, bleek de ruimte die in de border was ontstaan veel groter dan ik had gedacht. Nu heb ik naast de linde ook nog een dwergkastanje, Aesculus pavia “Rosea Nana” gekregen, maar die had inmiddels een prachtig plekje en moest daar dus rustig blijven staan. Om de ruimte te vullen koos ik de Acer palmatum Deshojo als gezelschap. Met zijn kleine blaadjes die van frisgroen tot oranje-rood variëren een prima buurman vond ik. Met nog wat extra aanvulling van de vaste planten, Sanguisorba, Achillea en Tricyrtis is alles weer ingevuld. Rest ons nog wel de nazorg, want in deze droge tijden is dat wel een aandachtspuntje. Wateroverlast her en der in het land maar elke regenbui lijkt met een grote boog om ons heen te trekken. Gelukkig mogen we van onze buren uitgebreid gebruik maken van hun sloot om te sproeien. Dat zij daarvoor over onze forse aanvoerslang moeten hobbelen die dwars over hun oprij pad ligt nemen ze op de koop toe.
Dankzij hen ligt mijn tuin er prachtig bij. Hoe was het spreekwoord ook al weer? Beter een goede buur……

Jeanette.

meer

 

 

 

18
Jun
Het begin
18
Jun
Tuinieren op een balkon, op 10 hoog