Groentips & Groeninfo

Koud.

Oei, laat ik nu denken dat het voorjaar ging worden. Nu duiken we in een vorstperiode met een gure oostenwind. Mijn arme sneeuwklokjes zijn helemaal in shock. Ook de vroege narcissen, die zo vrolijk hun gele kopjes tussen de afgestorven rommel in de tuin lieten zien, staan er treurig bij en die ene dappere rode tulp, die ligt verslagen op de grond. Ik was vol goede moed.Na een half jaar intensieve zorg voor mijn zieke vader, waarin mijn tuin helaas op de 2e plaats kwam, heb ik nu weer tijd en zit boordevol plannen. Nu moet ik me verbijten omdat de zogenoemde “Russische Beer” roet in het eten gooit met zijn Siberische weersomstandigheden. Maar zoals altijd heeft het ook voordelen, om even pas op de plaats te maken.
Tijd genoeg nu om op zoek te gaan naar nieuwe aanwinsten voor de tuin. En ik heb er plek voor, want in het najaar moest helaas één van onze monumentale beuken gekapt worden. Hierdoor is een deel van mijn voortuin van moeilijke droge schaduwplek verandert in een zonnige border die genoeg regen krijgt. De keuze onder de planten wordt hierdoor veel groter en ik moet me beheersen om niet van alles en nog wat te bestellen.
Om mezelf in de hand te houden heb ik een tactiek ontwikkeld. Ik maak een lijstje met alles wat me leuk lijkt. Veel te veel natuurlijk. Dan kijk ik wat er op die plaats mogelijk is m.b.t. zonuren en de winterhardheid en e.a. Na deze eliminatie is mijn lijstje nog veel te lang. Weer een rondje selecteren, dit keer op bladvorm, kleur en bloeitijd. Ten slotte houd ik dan een redelijk aantal geschikte planten over, waar ik een keuze uit kan maken. Nu nog op zoek naar een goede leverancier.
Nog een voordeel van dit weer is, dat er opeens ongewone vogels in mijn tuin komen. Op mijn terras verschijnt een goudhaantje, met over zijn kopje de karakteristieke knalgele streep, zoekt hij zijn kostje bij elkaar tussen de takken van mijn overwinterende kerstboom in pot. Een koppeltje staartmezen doen zich tegoed aan de vetbollen. Ze zijn veel banger dan de gewone koolmezen, die rustig dooreten als ik de keukendeur open doe. Over het gazon loopt een watersnip, die zijn heil elders zoekt nu het piepkleine natuurgebiedje tegenover ons huis, dat dienst doet als waterberging, onveilig wordt gemaakt door schaatsende kinderen. Ook een hongerige kramsvogel waagt zich bij de voederplank. Handen vol strooivoer verslinden mij gevederde vrienden. Op mijn aanrecht ligt een vogelboek en een verrekijker en ik hoop maar dat mijn buren begrijpen, dat het de vogels zijn die ik bekijk en dat niet zij het onderwerp van mijn nieuwsgierigheid zijn. Zo kom ik, al met al, de koude dagen wel door.
Jeanette. 

meer

 

 

 

18
Jun
Het begin
18
Jun
Tuinieren op een balkon, op 10 hoog