Groentips & Groeninfo

Gefladder 2

Hij is er weer het winterkoninkje. Of hij terug is van “weggeweest” of zich al die tijd heeft schuilgehouden weet ik niet, maar opeens hoorde ik zijn opgewekte heldere geluid ergens uit de takkenril komen. Daar was hij dan, bedrijvig als altijd, het kleine staartje fier in de lucht gestoken. Hippend van tak naar tak op zoek naar voedsel.
Binnenkort verwacht ik hem in onze hooiberg waar ieder jaar een nest wordt gemaakt op de dakspanten.
Ook de mussen en mezen zie ik nu druk bezig, op zoek naar een geschikte woning. Ruimte genoeg zou ik denken, maar ieder jaar is er toch weer flink ruzie over wie er waar zijn nest mag bouwen. Zelfs de door ons opgehangen zwaluwnesten zijn ieder jaar bevolkt, welliswaar door andere vogels.
Ook in mijn kippenhok is oorlog uitgebroken. Ik dacht, nu onze enig overgebleven oude kip volledig is geïntegreerd in de nieuwe groep, dat het gekakel zou stoppen. Niets is minder waar. Een van de nieuwkomers is door de groep verbannen naar het nachthok. Zodra ze zich in de ren durft te vertonen is het bal en vliegen de veren in het rond. Het gaat er wreed aan toe. Ik ben op mijn hoede, want het schijnt voor te komen dat ze elkaar zelfs doodpikken. Misschien ben ik een wereldverbeteraar, maar met extra krachtvoer en veel zorg probeer ik de banneling op te peppen, in de hoop dat ze in de toekomst haar “mannetje” staat en weer wordt opgenomen in de hiërarchie.
Ook de duiven in onze tuin zuchten onder terreur. Deze keer komt het gevaar van boven, in de vorm van een groepje buizerds dat hun thuis heeft in het geriefhoutbosje van onze overburen. Soms tel ik er wel zes. Met hun karakteristieke “miauw” geluid zijn ze makkelijk te herkennen. Houtduiven zijn er helemaal niet meer en van de groep Turkse tortels is nog één paartje over.
Met zoveel “gevogel” zou je bijna vergeten dat in de tuin de voorjaarsklussen weer gaan beginnen. Sterker nog, ik ben al begonnen. Weliswaar nog niet al te rigoureus, maar allerlei dode plantenstengels en de lange halmen van het siergras vinden hun weg naar mijn nieuwe hakselaar. Het gemalen gras wordt strooisel in het kippenhok en komt uiteindelijk op de composthoop terecht. Alle andere haksels gaan meteen terug in de border. Reuze handig en het scheelt heel veel tijd, omdat we niets hoeven af te voeren. Ook het werk aan mijn laatste renovatie projectje (zie column van januari) is in volle gang maar daar leest u de volgende keer meer over.

Jeanette

meer

 

 

 

17
Sep
Plumeria: een kostbaar bezit - Blik op de Tuin no. 919
11
Sep
TOMATENOOGST