Groentips & Groeninfo

Bah….., beestjes.

 

Nog even een krop sla voor het avondeten halen. Terwijl ik de buitenste bladeren en de wortel van de krop trek, loop ik naar het compostvat. Als ik het deksel er vanaf haal, schrik ik van het gekrioel. Honderden pissebedden hebben zich meester gemaakt van mijn afval.
Nu is het allang niet meer zo als vroeger toen ik, als een stadse deern, voor alles naar een spuitbus greep, maar jasses, dit is toch wel erg heftig. Na enig aarzelen kan ik toch de moed opbrengen om die kriebeldingen van dichterbij te bekijken.
Pissebedden of keldermotten (dat klinkt meteen een stuk minder vies) leven al miljarden jaren op aarde. Veel langer dan wij mensen. Oorspronkelijk waren het zeedieren, maar op een bepaald moment zijn ze naar land gemigreerd. Wel ademen ze nog steeds door kieuwen, die als een soort aangepaste pootjes aan hun achterlijfje zitten. Daarom kunnen ze ook alleen maar in vochtige ruimten leven. Het zijn nachtdieren die leven van rottende planten, logisch dus dat ze zo graag in mijn compostvat rondscharrelen.
Pissebedden leggen eitjes en dragen die, net als de jonge dieren, met zich mee. Wat een gesjouw moet dat zijn. Net als een egel rollen ze zich op bij gevaar en dat komt van vele kanten. Vooral voor padden zijn ze een delicatesse en dat verklaard dan weer waarom ik regelmatig van die jongens ( en meisjes) in de buurt van mijn compost zie.
Toch wel interessant als je je wat verder in zo`n beestje verdiept. Je zou ze bijna leuk gaan vinden. In ieder geval mogen ze in mijn compost helpen met de vertering en zolang ze maar niet onder mijn bed zitten vind ik het prima.

Jeanette

meer

 

 

 

18
Jun
Het begin
18
Jun
Tuinieren op een balkon, op 10 hoog